Oproepje: auti-ouder of kind, wat zou je willen lezen?

Ik ben al enige tijd bezig met mijn boek over mijn autisme. Het is een soort van bundeling van mijn blogjes, aangevuld met wat andere verhalen. Het is vooral bedoeld als kijkje in mijn/het leven van een vrouw met autisme, verhalen over mijn jeugd en ervaringen als twintiger en dertiger, tot nu. Maar ik ben pas halverwege en ik zoek inspiratie, suggesties over dingen waarover ik zou kunnen schrijven. Nu schrijf ik telkens als er iets gebeurt waardoor ik aan een bepaalde situatie uit mijn jeugd of jonge jaren terug denk, maar ik zou me ook graag laten inspireren door anderen. talk to me

Ik heb veel kennissen met kinderen met een vorm van autisme, en ik hoor vaak dat mijn blogjes inzicht geven in het leven van hun kinderen, daar waar die kinderen dat zelf niet kunnen uitspreken. Dat is leuk om te horen, en ook een mooi punt om op voort te borduren. Dus ben ik op zoek naar onderwerpen. Wat zou jij, als ouder van een kind met autisme of als (jong)volwassene nou graag gelezen in een boek over autisme?

Reacties graag via mail naar info@proactive-translations.nl. Reageren mag ook via social media en alle reacties zullen vertrouwelijk worden behandeld.

Alvast bedankt voor het meedenken!autistische nous

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

9 Responses to Oproepje: auti-ouder of kind, wat zou je willen lezen?

  1. Carlo Wijnen says:

    Over hoe vevelend het is als je pas op late leeftijd door hebt dat je Asperger/ASS hebt. Doordat je, wanneer je behept bent met redelijk wat intelligentie, veel compensatiemogelijkheden/copingskills hebt die ervoor zorgen dat je je hele leven al anders voelt, maar dat je je nooit beseft hebt dat je wel eens autisme zou kunnen hebben. Dat is voor mij een hele lastige. Ook de mensen om je heen begrijpen dat niet zo heel erg goed, want je hebt toch altijd prima gepresteerd?! In mijn geval moest er een behoorlijke ziekte aan te pas komen om me inzichten te verschaffen dat wat ik tot dan toe deed niet de juiste manier was. Het was doordat ik heeeeel erg weinig energie had, dat de autisme een significant andere intensiteit kreeg en ik daardoor pas inzag dat het autisme is wat me al die tijd ‘tegenhield’ in mijn werk en sociale leven…

    • nouske1971 says:

      Staat genoteerd! Het geldt inderdaad tot op zekere hoogte ook voor mij. Er was altijd wel het idee dat er iets niet helemaal was zoals bij anderen, maar pas toen ik voor de zoveelste keer een depressie kreeg, kwam de aap uit de mouw!

  2. uta says:

    …Ik wil graag gelezen worden, begrepen worden, gehoord worden. Ik wil geen sterkte, ik wil geen medelijden, ik wil, zoals ik al zei op Twitter, gewoon ‘dagboeken’, mijn belevenissen opschrijven en delen. Voor sommigen is dat té openhartig, maar die moeten dan maar gewoon niet meelezen. Ik weet dat ik een soort risico loop. Ik ben niet alleen Anouschka, ik ben ook nog ondernemer en zelfstandige, en ik moet mijn inkomen verdienen. Veel mensen hebben een mening over mensen met een stoornis, maar ja, ik vind het delen toch belangrijker dan die paar mensen die dan niet met me zouden willen samenwerken…
    Dat zou ik erin willen hebben. Dat het normaal is om erover te schrijven, te praten, te lezen. Dat iedereen de kans krijgt om informatie over de vele vormen van autisme te vinden. Dat mensen niet meer schrikken als ze het woord autisme horen en meteen aan hoofdbonkende kinderen en volwassenen à la Rainman denken. Maar zeggen: “Autisme, dat kan van alles zijn. Hoe uit zich dat dan bij jou?”, en het normaal vinden. Net zoals ze het normaal vinden dat iemand rood haar heeft, aan deltavliegen doet of postzegels verzamelt. Wat hoe breed het spectrum is weet je pas als je ermee te maken hebt.
    Jouw openheid in jouw teksten zorgt hiervoor! Moedig en knap, hoe jij als “deskundige” jouw ervaringen deelt.

    • nouske1971 says:

      Dank je, Uta, dat ga ik meenemen in de feedback. Toevallig was ik daar net al over aan het schrijven. Ik krijg zo vaak te horen dat ik geen autisme heb, want ik gedraag me niet autistisch genoeg. Dat is altijd een mooi compliment voor mijn moeder! Bedankt voor het meedenken!!

  3. Hoi Anouschka, Hier Luise 🙂
    Hoe iemand met Asperger beleeft als iemand van buiten probeert tot hem of haar “door te dringen” (opmerkingen van derden: “hij / zij luistert niet, het lijkt wel alsof hij/ zij helemaal niet waarneemt dat er tegen hem/haar gepraat wordt”). Hoe het beste bereiken?

    Wat gebeurt er als een Aspie onderbroken wordt in hetgeen waar hij/zij net met bezig is?
    Wat gebeurt er precies (hoe voelt het) als een Aspie zich in een omgeving met heel veel stimuli bevindt (supermarkt; school; op straat) – wat doe je dan? Hoe het beste reageren?

  4. Wat ik als ouder vind met jong kind waarvan je het zelf nog niet weet (1972) wat er met je kind is. Is het commentaar van andere. :”bv. Dat moest de mijne zijn ,:”en andere uitspraken Moeilijk kind , vervelend kind, snap je ? Nou kunnen we de hele wereld niet veranderen , maar wat meerduidelijkheid is wel prettig . Daarom vind ik je blog , heel goed.

  5. sasje1986 says:

    Verdergaand op het ‘niet autistisch genoeg zijn’: dit is voor een deel veroorzaakt door het feit dat autisme gezien wordt als een jongens/ mannen stoornis. (Lees ook het artikel: ‘Zet af die m/v bril’ op http://www.impulsenwoortblind.nl/file684.pdf?name=man-vrouw-imapr13.pdf) Er is nog steeds niet veel bekend over vrouwen met autisme/ Asperger. Zelfs binnen de wetenschap wordt er nog steeds te weinig beroep gedaan op vrouwelijke ‘test subjecten’. Hierdoor ontstaat een vertekend beeld van wat Asperger is/ kan zijn. En dit kan op zijn beurt weer ertoe leiden dat men zegt dat je ‘niet autistisch bent’, want je voldoet niet aan het beeld. Dit gebeurt ook binnen de GGZ/ hulpverlening. Met verkeerde diagnoses en verkeerde behandelingen tot gevolg. Het zou dus ook fijn zijn als dit besproken kan worden in het boek, samen met wat dan de verschillen zijn tussen mannen en vrouwen met Asperger (met voorbeelden uit de praktijk) en wat de (vaak diepgaande) gevolgen zijn van misdiagnoses (hiervoor kun je inspiratie halen uit het zwartboek van de NVA: https://www.yumpu.com/nl/document/view/1713838/zwartboekdef, indien het zwartboek daar niet geheel -gratis- te lezen is heb ik zelf nog de complete versie mocht je interesse hebben).

    Waar ik ook graag meer over zou willen weten zijn combinatiediagnoses. Hoe komt autisme tot uiting wanneer er ook andere stoornissen aanwezig zijn? Eigenlijk een onmogelijke vraag om te beantwoorden, zal voor iedereen anders zijn, maar ook dit kan een oorzaak zijn van ‘Jij autisme? Geloof er niks van’. Andere stoornissen (maar ook levenservaringen) kunnen kenmerken van autisme opvangen of naar de achtergrond verdrijven. Wordt maar weinig bij stilgestaan, dus zou fijn zijn als daar voor de verandering ook aandacht aan geschonken zou worden.

    • nouske1971 says:

      Bedankt voor je reactie, ik ga het meenemen. Zelf heb ik een zeer ‘mannelijke uiting’, dus is het moeilijk voor mij om dit heel objectief te beschouwen, maar ik snap wat je bedoelt, en ga er zeker aandacht aan besteden. Combinatiediagnoses zijn ook zeer interessant, maar die heb ik helaas zelf niet (net helemaal laten uitzoeken), dus daar kan ik nóg moeilijker over schrijven. Maar ook hier geldt: ik neem je feedback zeker mee, wie weet lukt het me toch nog om er een stukje over te schrijven.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s