Alle dagen autistisch. Ook op vakantie.

En ineens stond ik daar op de laatste dag van de vakantie keihard te schreeuwen tegen mijn zusje. “OOK OP VAKANTIE BEN IK AUTISTISCH HOOR!! DAT KAN IK NIET UITZETTEN!”

Het was de (althans door mij) langverwachte  uitbarsting die altijd komt op vakantie. Het is een combinatie van overprikkeling omdat alles anders is, het voortdurende contact met andere mensen en, in dit geval, frustratie omdat ik zes dagen ziek was geweest en ook niet mee kon doen aan het programma van de rest van het reisgezelschap. (En ook een beetje omdat iedereen op dat eiland voortdurend praat over duiken…en dat kan/wil/durf ik niet). In mijn beleving was het een kutvakantie, op sommige vlakken, en ineens was ik helemaal op.

Want dat is het: iedereen kan wel roepen “lekker, vakantie, ontspannen, even eruit…heerlijk zonder verplichtingen”. Maar voor mij werkt dat dus niet zo. Want ook op vakantie ben ik autist. En wil ik dus dat het loopt zoals ik het voor ogen heb, omdat ik – als ik de controle verlies – in paniek raak. Op zo’n tropisch eiland valt het niet mee om vast te houden aan je eigen ritme. Want kennelijk telt op de Antillen de klok niet meer, en kun je dus niks afspreken. Want tja, ‘island time’. Maar ik kan niet ineens dat stukje autisme, dat smeekt om vaste afspraken, uitzetten omdat we op vakantie zijn. Zo werkt dat niet. Ik wil weten hoe laat we gaan eten (en bij voorkeur niet na acht uur ‘s avonds, want dan ‘klopt’ het voor mij niet meer). Ik wil weten hoe laat we naar een activiteit gaan, en wat ik dan kan verwachten (in grote lijnen), en dus niet “ach we zien wel hoe het loopt”.

En dat gedrag van mijn kant, dat is niet leuk voor het reisgezelschap. Ik ben dwingerig en lastig, en ik klaag de hele tijd. En het is niet zo dat ik dat zelf niet zie, maar ik kan er verder niets aan doen. Het is geen knopje dat uit kan, het is niet iets ‘waar ik me even overheen kan zetten’. In de woorden van een lieve vriend: “zo ben jij nou eenmaal gebakken”. Echt, ik doe wel mijn best om ‘leuk mee te doen met de rest’, net als vroeger, toen we met het hele gezin dingen ondernamen, maar het kost me veel energie, en op de laatste avond was die energie dus op. Gelukkig kent mijn zusje me al 42 jaar, dus na een pittige woordenwisseling was het snel weer oké. Maar leuk is het niet, voor niemand.

En daarom: lieve Veer, Fee, Maureen, Eddy, en vooral Mike, mijn lieve reisgenoot: bedankt voor jullie begrip, voor jullie luisterende oren en voor jullie gezelschap. Ik zou het met niemand anders zo lang hebben volgehouden hoor!! groepsfoto

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

7 Responses to Alle dagen autistisch. Ook op vakantie.

  1. miek van putten says:

    Je bent wel lief xxxx

  2. Audrey says:

    Oh, was je op ons dushi Boneiru? 🙂 Ik heb je blog pas ‘ontdekt’, ik lees ‘m graag en met de nodige herkenning!

  3. rupsjedaan says:

    Hahaha…geweldig geschreven! En wat een herkenning! Ik herken niet mijzelf hierin..ik ben eerder het slachtoffer in dit verhaal…degene die de volle lading over zich heen krijgt…degene die de laatste duw geeft tot zo’n uitbarsting😂..Ik ga dit maar eens aan mijn wederhelft laten lezen…hij die ontkent ass-er te zijn maar het schoolvoorbeeld hiervan is 🙈.

  4. Hey! Mooi geschreven. Ik hou van de Antillen (geboren op Curaçao) en ben ook een autist. Maar veel van de ergernissen die jij omschrijft, ja je ziet ze meer bij autisme maar ik heb ze niet óf overwonnen. Ik kan planningen heel makkelijk los laten. Nou heb ik PDD-NOS en jij Asperger dus misschien zit het daarin. Maar je bent ook nog gewoon Anouschka toch! Dus til dr maar niet te zwaar aan.

    • nouske1971 says:

      Het is vooral dat ik mijn planning niet wil loslaten. Daarnaast speelt ook mee, denk ik, dat jij naast PDD-NOS ook ADHD hebt, en daar is planning iets heel anders (althans, de rest van mijn familie heeft ook ADHD en die hebben ook niet zo’n behoefte aan planning). Mijn blogs zijn vooral verhalen over mijn leven. Geen klacht, niet iets waar ik hulp bij nodig heb (tenzij ik het expliciet vraag), maar vooral het verhaal van hoe het bij mij werkt. Voor veel mensen is dat fijn, die zoeken herkenning en vinden dat hier.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s