Pesten en Asperger

(Vertaling van mijn blog uit maart 2014, Bullying and the Asperger Child)

Pesten en het Asperger-kind

Als mensen me vragen naar mijn kindertijd, dan komt er altijd een punt waarop ik vertel dat ik op school ben gepest. Dat is eigenlijk wat ik me het beste kon herinneren van de lagere school: gepest worden. Ik herinnerde me niet zozeer een specifiek incident, maar eerder een algeheel gevoel van gepest worden en bang zijn. Ik herinner me ook nog heel goed dat ik per se niet naar de middelbare school wilde waar het merendeel van mijn klasgenootjes van de lagere school naartoe ging. Ik ging naar een middelbare school in een andere plaats, om te ontsnappen aan de pestkoppen.

Ik was een stil kind, ik hoorde er niet echt bij. Ik had op school één vriendin, mijn buurmeisje, maar zij was vier jaar ouder, dus toen ik naar de derde klas ging, ging zij naar de middelbare school en stond ik er alleen voor. Ik weet nog dat ik altijd probeerde om alleen in de klas achter te blijven als het speelkwartier was en we naar buiten moesten om te gaan spelen. Ik probeerde altijd om interactie met de kinderen uit mijn klas te vermijden, maar meestal werd ik door de meester of juf toch naar buiten gestuurd….”lekker buiten spelen”.

Ik heb de laatste tijd hard gewerkt aan mijn innerlijke zelf. Ik heb therapie gevolgd en hierdoor verandert de manier waarop ik mijn verleden zie. De meest ingrijpende eye-opener van de laatste tijd is toch wel een regressiesessie geweest met mijn hypnotherapeut. Bij regressie ga je terug in de tijd. Mijn therapeut vroeg me of ik op zoek wilde naar de grondoorzaak van mijn eetproblemen, en ja, dat leek me wel een goed plan.

Eerst ging ik in een zeer diepe hypnose, en ineens was ik acht jaar oud, op het speelplein van de lagere school in het dorpje waar ik vandaan kom. Ik voelde me enorm angstig, en mijn klasgenootjes renden en joelden op het speelplein. In eerste instantie dacht ik dat ze me aan het pesten waren, maar toen ik kalmeerde, kon ik zien dat dat helemaal niet het geval was. Ze waren alleen maar heel erg nieuwsgierig, en druk en luidruchtig zoals kinderen meestal zijn, maar voor mij, als achtjarig autistisch kind, voelde hun aanwezigheid als heel bedreigend. In eerste instantie wilde ik ontsnappen, weglopen van de situatie, maar toen greep de therapeut in. Hij wilde dat ik de andere kinderen confronteerde. Ik wilde ruimte, ik wilde dat ze me met rust lieten. Dus moest ik van de therapeut van me afbijten. Ik schreeuwde zo hard als ik kon “Rot op, laat me alleen”. Ik geloof niet dat ik ooit in mijn leven zo hard heb geschreeuwd. En in mijn hypnosestaat lieten de kinderen me ook met rust. Daarna moest ik van de therapeut de kinderen vergeven. Hij zei later dat me dat zichtbaar moeite kostte, en ik had het moeilijk met het uitspreken van de woorden, maar toen ik het deed, voelde ik meteen een opluchting en innerlijke vrede waar ik lang naar had gezocht.

Die avond lag ik in bed na te denken over die sessie, en ineens klikte het in mijn hoofd: ik was helemaal niet zo erg gepest als dat ik mezelf had voorgehouden, dat ik me ‘herinnerde’.  Dat was helemaal geen pesten geweest, maar ik had het zo geïnterpreteerd. Ik had als kind een sterke behoefte aan rust en wilde alleen gelaten worden, en voor mij was school enorm ingrijpend en energie-zuigend, met al die kinderen die ik helemaal niet op me heen wilde hebben. Het uitgelaten gedrag van mijn klasgenootjes, hun rennen, springen en gillen, dat was niet op mij gericht, dat was gewoon algemeen gedrag, dat zich in mijn hoofd had omgevormd tot pestgedrag omdat het mij zo stoorde en verstoorde.

Dit besef heeft echt van binnen iets losgemaakt. Ik voel me niet langer het slachtoffer van pesten tijdens mijn kindertijd. Ik was gewoon een autistisch kind en wist niet goed te reageren op sociale situaties. Gosh, wat ben ik eigenlijk blij dat ik nu volwassen ben!

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s