Ontprikkelen, ont-plichten

Een lege agenda. Alles, maar dan ook alles wat ook maar enigszins als verplichting in mijn agenda stond heb ik geschrapt. Een kampeervakantie, een huisoppasvakantie, het organiseren van bijeenkomsten voor collega-vertalers. Een weekendje weg met vertalers, een lunch met een collega/vriendin. Vergaderingen voor commissies en congressen. Alles is geschrapt. En dat voelde ontzettend goed. toen ik eenmaal mijn schuldgevoel daarover had laten varen. Ik had de laatste tijd het idee dat het water steeds hoger kwam te staan, dat ik alleen nog maar adem kon halen als ik op het puntje van mijn tenen stond. En nu … nu is het goed. Rust in mijn agenda en in mijn hoofd.

Ben ik overspannen? De huisarts dacht dat het er wel heel dicht tegenaan zat, maar nee, ik vind zelf van niet. De vorige keren was ik echt helemaal kapot omdat ik dit stadium op weg naar een burn-out totaal negeerde. Dit keer greep ik op tijd in. Misschien nét iets te laat (een paniekaanval vorige week had ik moeten kunnen voorkomen). Maar nog altijd ruim voordat ik hele weken jankend en in paniek in bed lig zonder dat ik iets kan doen, of voordat ik echt mijn plezier in alles verlies. De zwarte hond stond te bedelen om een koekje, maar ik heb hem weggestuurd.

Enfin, een lege agenda, een hele zomer niksdoen en werken. Want ja, werken is voor mij leuker dan de allerleukste hobby, dus dat doe ik pas niet meer als het echt niet anders kan.

peace and quiet

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s