Mijn eigen ‘Zomergasten’-aflevering

 

Vorige week was Zomergasten op tv. Hoewel veel mensen er altijd over jubelen, ben ik doorgaans geen fan. Vooral niet omdat het decor zo idioot is: waarom zitten ze op een zinkende camper?! Decor zomergasten (Het is een ontwerp van twee jonge Brabanders, het zal vast heel hipster-fähig zijn, maar ik snap het niet en het leidt me af).

Hoe dan ook, vorige week was natuurlijk bijzonder, want de gast, Romana Vrede, is in mijn wereldje vooral bekend als ‘moeder van een autistisch kind’. Dus kreeg ik van mijn eigen moeder (óók moeder van een autistisch kind) natuurlijk bericht dat ik moest kijken. Ik viel erin toen ze net een stukje ging laten zien uit Rainman. Ik zuchtte luid, want “waarom nou juist dat?” Sinds jaar en dag proberen autisten te laten zien dat Rainman niét staat voor het ‘prototype autist’. Gelukkig benoemde ze dat element later ook nog even zelf, maar ik had liever gehad dat ze het hele stuk niet had laten zien. Daarna kwam er iets uit Jesus Christ Superstar, maar inmiddels vond ik het al weer niet meer boeiend. Komt ook omdat ik niks heb met theatermensen, en ook eigenlijk niet met Nederlandse tv, en op het andere kanaal kwam een uitzending van Andere Tijden over Foekje Dillema en dat vond ik vele malen interessanter.

Maar goed, ik schrijf dus meestal blogjes met een reden, en tot nu toe heb ik de lezer niet veel reden gegeven om door te lezen, of om geboeid te zijn. Dus dat zal ik eens even doen, dat boeiend zijn! Ik lag me namelijk later in bed af te vragen: als ze mij ooit zouden vragen voor Zomergasten, wat zou ik dan willen laten zien? Welke fragmenten zou ik willen laten draaien op tv, met uitleg van mezelf erbij? Dus hier is ie dan, een korte versie van Zomergasten met als speciale gast Anouschka!

1. Mozart and the Whale – schoonmaakscene

Ik vond dit zo herkenbaar! Van beide kanten, want ik zou niet kunnen leven in die zooi van hem, maar aan de andere kant, als iemand hier in huis zou komen en ineens overal aan zou zitten, zou ik gek worden! De emoties worden hier zo mooi verbeeld, ik kan deze film dus echt niet kijken zonder te huilen, zo mooi is dat allemaal gespeeld. En ik ben dan altijd een beetje jaloers, want kijk, twee auties, en ze zijn verliefd en gelukkig.

2. Big Bang Theory – Going to the movies

Ik heb deze al vaker genoemd in blogs. Maar het is ook zo herkenbaar: ik wil ook alleen maar dingen doen als alle dingen er omheen ook kloppen. En dan kan ik dus zo lang dubben en wikken en wegen totdat dan eigenlijk de zin om te gaan allang verdwenen is, en ik het al te veel moeite vind.

3. Jack White – building a guitar

Dit is de intro van de geweldige muziekdocumentaire It Might Get Loud. Hier zie je Jack White op zijn boerderij van een plank en een colaflesje een gitaar bouwen. Ik vind dat magisch, iemand die zo gebiologeerd is door zijn liefde voor muziek en gitaren dat hij op zoek gaat naar de meest basic manier om gitaar te kunnen spelen. Op zo’n moment is er niks anders op de wereld voor hem, alleen die provisorisch in elkaar gezette gitaar en de muziek.

4. Duel in de Diepte

Mijn liefde voor de Antillen begon niet, zoals velen denken, met de liefde voor die ene man. Nee, die aantrekkingskracht was er al sinds begin jaren 80, toen Duel in de Diepte op tv kwam. Het verhaal was flinterdun, het acteerwerk echt vreselijk, maar het speelde zich af op Bonaire, en er werd Papiaments in gesproken. Ik vond dat echt prachtig! Jaren later kocht ik de dvd-box, maar dat haalde eigenlijk de magie een beetje weg. Maar van de intro krijg ik nog steeds kippenvel!

5. Who do you think you are – Jerry Springer

Ik houd van contrasten. Het programma WDYTYA, waarin bekende Britten op zoek gaan naar hun afkomst, vind ik sowieso prachtig, maar de aflevering met Jerry Springer was voor mij de absoluut mooiste aflevering. Wij kennen Jerry Springer alleen van die vreselijke talkshow waarin gasten elkaar in de haren vliegen, maar in deze uitzending zie je de andere kant van hem, over zijn hele familie die in de oorlog is uitgemoord.

6. Hannah Gadsby – Jimmy Fallon

Vorige week zei een kennis op Twitter dat ze autistisch is (Hannah), en ik zei iets in de trant van “Oh dat had ik helemaal niet gedacht”. Maar ik vond haar show fantastisch en nu was ik even aan het rondzoeken naar materiaal over Hannah, en toen vond ik deze clip die, zonder het woord ‘autisme’, hartstikke duidelijk maakt dat ze het wel is…

7. International Velvet

 

Ik heb geen idee hoe vaak ik deze film heb gezien. Ik kan nu, veertig jaar later, nog de hele film napraten. Als ik de openingsmuziek hoor, begin ik spontaan te huilen. “Here you are, Velvet Brown, forty years old, and still drifting…”

8. Nicholas Winton on That’s Life

Zie stukje over Jerry Springer; de oorlog, en de slachtoffers en overlevenden, het biologeert me. Deze uitzending over deze man en zijn heldendaden is alweer uit de jaren 80 maar het blijft enorm boeiend en emotioneel.

9. Inaugural Ball President Barack Obama

 

Toen moest het allemaal nog beginnen in de VS, die mooie acht jaren met Obama aan het roer. Those were the days.

10. Benny Hill

Niet iets wat mensen achter mij zullen zoeken, maar de humor van Benny Hill vond ik vroeger hilarisch! Nu wat minder, maar ik blijf erom lachen.

11. Ellen Degeneres 20 jaar na de Coming Out-aflevering van haar show

 

Ik weet het nog goed, die bewuste uitzending van de Ellen Show. We liepen hier in Europa altijd achter, dus we wisten wat er ging komen, maar toch bleef het een bijzonder memorabel moment.

12. Joe Biden ontvangt, geheel onverwacht, zijn Medal of Freedom

Zoals alle mooie dingen kwam ook aan het presidentschap van Obama een einde. En dit was een mooi symbolisch afscheid.

13. TV-serie Brendon Chase

Jarenlang heb ik gezocht naar deze jeugdserie. Hij werd rond 1980 in Nederland uitgezonden, maar ik had nooit het einde gezien. Jaren later heb ik alsnog de laatste aflevering gezien (viel tegen). Maar als kind vond ik dit echt een geweldige serie; ik wilde ook alleen in het bos overleven! (Maar dan wel ‘s avonds gewoon naar huis hoor!)

14. Pieter Menten – documentaire door de BBC

Toen ik jong was, speelde de zaak Menten zich af in de media. Ik kon me daar flarden van herinneren. Pieter Menten was echt zo’n naam waar iedereen het toen over had. Vorig jaar werd de serie De Zaak Menten uitgezonden op Omroep Max, echt een aanrader en een prachtig stukje Nederlandse tv. Voor mijn zomergasten zou ik echter kiezen voor een documentaire uit die tijd, met wat meer details en achtergronden.

15. Bill Cosby: Fall of an Icon

Mijn generatie is opgegroeid met Dr Cliff Huxtable. Later bleek dat lieve, squeeky cleane imago een groot verzinsel te zijn. Deze documentaire laat uitgebreid zien hoe doortrapt hij altijd te werk ging. Maar hij is van zijn voetstuk gekomen, net als Harvey Weinstein, Kevin Spacey, Matt Lauer.

 

En dan tot slot mijn afsluitende film. Dat vond ik een ingewikkelde. Als mensen vragen “wat is je lievelingsfilm?” dan heb ik daar nooit een antwoord op. Ik denk dat ik niet zo’n filmmens ben. Maar als ik dan toch iets moet noemen, laat het dan ‘Independence Day’ zijn. Dat heeft alles: actie, comedy, romantiek. Ja, dat is een prima film.

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s